Leiðrétting: Auglýsingahlé í leiknu efni leyfileg

Hjálmtýr Heiðdal fletti upp í útvarpslögunum (sjá komment hans hér) og upp úr dúrnum kemur að síðasta færsla mín er ekki sem nákvæmust.

Samkvæmt útvarpslögunum er heimilt að rjúfa einstaka dagskrárliði með auglýsingahléum “enda leiði það ekki til afbökunar á dagskrárefni eða verulegrar röskunar á samfelldum flutningi [...]”.

Samkvæmt lögunum er sumsé leyfilegt að setja auglýsingar inn í dagskrárliði sem eru með magasínyfirbragði, þ.e. samsettir úr tiltölulega sjálfstæðum köflum eða innslögum. Þetta á eiginlega við alla fasta vikulega sjónvarpsþáttagerð: íþróttaþætti, grínsketsaþætti, umræðuþætti (t.d. Silfur Egils), fréttatengda dægurmálaþætti á borð við Kastljós og Ísland í dag, blandaða skemmtiþætti, menningarþætti eins og Kiljan og 07/08 o.s.frv.

Þetta vissi ég en ég vissi ekki að það er líka leyfilegt að setja auglýsingahlé inn í þætti/myndir sem eru hugsaðar sem ein samfelld heild (t.d. bíómyndir, heimildamyndir og leikið sjónvarpsefni).

Eini munurinn á magasínþáttum og t.d. leiknum myndum hvað þetta varðar er sá að löggjafinn hefur sett reglur um það hversu mörg auglýsingahlé mega vera í leikna efninu og hversu langur tími verði að líða milli hléa. Fyrir það fyrsta, leiknar myndir/þættir verða að vera minnst 45 mínútur að lengd — ekki er heimilt að setja auglýsingar inn í styttri myndir en það. En reglurnar um það hversu langur tími verður að líða milli auglýsingahléa eru vægast sagt ruglingslegar (sjá 17. gr., liði b. og c. í kommenti Hjálmtýs).

Hvar voru kvikmyndagerðarmenn eiginlega þegar þessi lög voru samþykkt árið 2000?

En stjórnmálamenn hafa alltíend markað stefnuna hvort sem mönnum líkar betur eða ver:

1) Gamanþætti (sit-com) á borð við Kallakaffi á að sýna án auglýsingahléa enda eru slíkir þættir ekki nema í mesta lagi 30 mín. að lengd.
2) Hina svokölluðu klukkutímalanga dramaþætti (sem í reynd eru yfirleitt á bilinu 45 til 50 mín.) má sýna með einu auglýsingahléi.